Osaka maakt van de baan een catwalk
Naomi Osaka loopt dit jaar bij elk grandslamtoernooi in een op maat gemaakt kunstwerk het veld op. Op de US Open was dat een witte jurk met krantenkoppen uit haar eigen carrière. Achter de looks zit een rij jonge ontwerpers en een publiek dat elke stof natrekt.
Naomi Osaka liep deze week het Arthur Ashe Stadium op in een witte jurk met capuchon en een lange tulerok, met krantenkoppen uit haar eigen carrière op de stof. Eronder zat een zwart tenue: haar eerbetoon aan basketballer Allen Iverson, tot en met de cornrows, de hoofdband en één sleeve. Ze won daarna in twee tiebreaks.
De walk-on kwam van Who Decides War, de jurk ging op Instagram de wereld over met één woord eronder: The Answer, de bijnaam van Iverson. Hoe de opdracht liep, vertelde ze zelf op de baan.
Nike zei: basketbal. Dus zei ik: goed, je wil basketbal, dan geef ik je basketbal.
Ze voegde eraan toe dat ze zich graag uitdrukt via kleding, en dat ze blij is dat het publiek dat waardeert. Dat publiek is inmiddels een deel van het verhaal: fans pluizen de stoffen uit, zoeken de ontwerpers op en leggen de verwijzingen naast elkaar.
Vier grandslams, vier verhalen
Dit seizoen had elk toernooi zijn eigen wereld. In Melbourne kwam ze op in een turquoise kwallenlook van de Londense ontwerper Robert Wun, met een brede hoed, een sluier en een bijpassende parasol. Op Roland Garros lag er goud en brons over de baan, in walk-ons van de Zwitser Kevin Germanier, gemaakt van afgedankte Nike-kleding. Op Wimbledon werkte ze met de Tokiose ontwerper Hana Yagi, die van vintage kimono’s en bruidsjurken een ceremoniële mantel maakte met kraanvogels en kersenbloesem.
Het idee kwam uit een kinderboek
Die kwal kwam niet uit een moodboard. Osaka las met haar dochter Shai een boek over zeedieren en zag hoe het meisje bleef hangen bij de plaat van een kwal. Zij noemde het beeld de geboorte van iets nieuws, in haar loopbaan en als moeder.
De twee vlinders op de hoed en de parasol waren een knipoog naar 2021, toen er tijdens haar titelrun in Melbourne een vlinder op haar gezicht landde. Zo zit vrijwel elke look vol verwijzingen die het publiek zelf mag vinden.
Jonge ontwerpers krijgen het grootste podium
Osaka kiest bijna nooit een groot modehuis. Germanier werkt met restmateriaal en noemde de samenwerking court-ure, Robert Wun runt een klein label in Londen, Hana Yagi werkt vanuit Tokio en Who Decides War komt uit de Amerikaanse streetwear. Voor die ontwerpers is een wedstrijd op Ashe een showplek die geen modeweek kan bieden: miljoenen mensen die toch al zitten te kijken.
Yagi zei dat ze een kledingstuk wilde maken voor het moment vlak voor de wedstrijd. De mantel is de ceremonie, het tenue eronder is de speelster die aan het werk gaat. Osaka trekt dus letterlijk het ene verhaal uit voordat het andere begint.
Naomi begreep meteen hoe mijn wereld eruitziet. Dit creatieve moment samen was heel bijzonder.
Dat zei Wun over de opdracht. Hij noemt zichzelf een groot tennisfan, en dat is precies de kruisbestuiving waar het bij Osaka om gaat: mode die naar de sport kijkt, en sport die de mode binnenlaat.
Zelfs de accessoires gingen viraal
Vorig jaar hing er bij elke wedstrijd een andere Labubu aan haar tas. De bekendste heette Billie Jean Bling, bezet met duizenden kristallen, met een kroontje en een klein racket. Een andere noemde ze Althea Glitterson, naar Althea Gibson, de eerste zwarte speelster die een grandslamtitel won.
Osaka zei zelf dat ze niet had verwacht dat iedereen die pop zou omarmen, en dat ze blij was dat mensen erom moesten lachen. Het is precies het soort detail waar een jong publiek mee aan de haal gaat.
Stand van donderdag 3 september, tijdens de US Open.
Waarom dit meer is dan kleding
Tennis heeft een lange geschiedenis met kledingregels. Wimbledon eist nog altijd wit, en toen Serena Williams in 2018 in een catsuit op Roland Garros stond, ging het weken over wat mag op een baan. Osaka draait die discussie om: zij gebruikt de baan als plek om iets te zeggen, en de wedstrijd begint pas als de mantel af is.
Vaak schrijven anderen onze verhalen voor ons. Dit voelde als een moment waarop ik een stukje van mijn eigen verhaal kon schrijven.
Dat zei ze over de looks van dit jaar. Ze houdt het zelf ook spannend: op Wimbledon zei ze nog dat ze het misschien wat rustiger zou aanpakken, en een paar weken later liep ze in New York in een jurk vol krantenkoppen het veld op.
Vrijdag speelt ze in de derde ronde tegen de Belgische Elise Mertens, de nummer twintig van de wereld. Het wordt hun tiende ontmoeting, en de vraag in New York is inmiddels dubbel: hoe ver komt ze, en wat draagt ze daarbij.
Marlou de Bruijn
Marlou leidt de sportredactie van Nieuws.co en schrijft daarnaast over cultuur.
